Belofte maakt schuld

door Ilona Hoving

Tot mijn verbazing las ik een tijdje terug in de krant dat Marijnissen in het debat om de dubbele nationaliteit tegen had gestemd, omdat hij niet in het kamp van de VVD en Geert Wilders wilde worden gezien. Het zal wel hogere wiskunde zijn, want hier snap ik als burger niets van...

Zit een politicus er niet als afgevaardigde van zijn partij en vertegenwoordigt hij dan niet namens de achterban het gedachtengoed van de partij? Het gaat toch niet om personen in de politiek maar om de inhoud, om het nastreven van de idealen...

Marijnissen is er één voorbeeld van maar tegenwoordig kun je bijna dagelijks in de krant wel een voorbeeld lezen van politici, zowel landelijk als lokaal, die voor hun eigen belang  in de politiek zitten en dat deze situatie nog wel eens conflicteert met de belangen van de achterban.

Ook in Winterswijk spreken de voorbeelden voor zich. Winterswijks Belang is voortgekomen, zoals ze het zelf zeggen, uit het ongenoegen in de samenleving van Winterswijk ten aanzien van de politiek en dan in het bijzonder met betrekking tot het nieuwe gemeentehuis en het strandbad. Op zich politiek en democratisch gezien een goede ontwikkeling. Immers de bevolking laat zich vertegenwoordigen door een groep die namens hen spreekt en hun belangen nastreeft.

WB ging het anders aanpakken dan de op dat moment zittende politiek. Ze zochten de burger op en gingen in gesprek over hun “problemen” en wat de partij hier in kon betekenen. Deze aanpak werd beloond: de Winterwijkse bevolking koos massaal voor WB en bezorgde Winterswijk een historische avond.
Ook tijdens de coalitiebesprekingen werd regelmatig terugkoppeling gezocht met de achterban. Een frisse wind door de politiek van Winterswijk? De verwachtingen waren hoog.

Een jaar na de verkiezingsuitslag moet ik helaas constateren dat van de grootse plannen niet veel terecht is gekomen. En ook de grote vernieuwingen zijn uitgebleven.
Het nieuwe gemeentenhuis wordt nog steeds gebouwd. Winterswijk Belang pleit voor een referendum over twee opties met betrekking tot het strandbad. Eén met behoud van de strandbadfunctie en één zonder. Maar waarom een duur referendum houden als de bevolking en masse op je heeft gestemd en dus duidelijk heeft gemaakt achter je idealen te staan en dus behoud van de strandbadfunctie wenst? Of is politiek toch niet zo zwart-wit als door WB werd voorgespiegeld? Had de gevestigde orde haar taak toch minder slecht uitgevoerd dan gedacht?

Ook dit is een voorbeeld van het principe van belofte maakt schuld. Vind je het gek dat burgers geen vertrouwen meer in de politiek hebben, dit is toch allemaal niet uit te leggen? Ik zou zeggen: politici houd je bij je leest! Doe waarvoor de democratie er is namelijk vertegenwoordiging van de belangen van  het volk!