Eerlijkheid boven alles!

door Chris van den Bos

Laat ik de weblog van deze week maar eens beginnen met een verrassende conclusie.
Ik ben niet geschikt voor de functie van Paus in het Vaticaan!
Niet dat ik ooit die ambitie heb gekoesterd of naar die positie heb gesolliciteerd.
Nee, het zit anders.

Een kennis, waarvan ik de gedachte koester dat enige katholieke achtergrond hem niet vreemd is, heeft mij ooit verteld dat de Paus onfeilbaar is.
Of althans dat de Paus, in katholieke kring, die eigenschap wordt toegedicht.

En die eigenschap beste lezer, bleek de afgelopen week bij Uw fractievoorzitter te ontbreken.
In de column "Ronde Tafel Gesprek Jeugd", die ik vorige week schreef en die U ongetwijfeld gelezen heeft, sprak ik over mijn verrassing dat het PVE voor het jongerencentrum al grotendeels vast ligt. Terwijl het spreken met de bevolking voordat dit PVE wordt vastgesteld juist de reden van mijn RTG Jeugd is!

Hoe kan dit nu, was mijn vraag, waarom wist ik dit niet. Is mijn RTG dan nog zinvol?
En in die laatste zinnen ligt mijn faux pas besloten.
De wethouder (Henk Kok) riposteerde met een emailwisseling tussen hem en mijzelf uit het voorjaar 2007, waaruit mijn voorkennis hierover bleek.

 

Nu is dit natuurlijk maar één kant van het verhaal. Mijn reactie werd ingegeven door de conclusie dat hier voor de zoveelste maal de belofte van dit college: "voordat we iets doen gaan we eerst met U, onze inwoners, praten" werd gebroken. Ik heb deze periode nog geen project meegemaakt waar deze megalomane toezegging van WB werd waargemaakt.

In de commissie ontspon zich daarna een korte discussie waarna het PVE als flexibel genoeg werd bestempeld om eventuele nieuwe wensen in op te nemen. Dat was pure winst.
Maar op zich, had deze wethouder natuurlijk wel gelijk. Ik had het moeten weten.
Dat heb ik hem daarna, via de mail, ruiterlijk toegegeven en hem tevens beloofd dit op de VVD site recht te zullen zetten.
De eerlijkheid gebiedt mij ook nog te zeggen dat de wethouder dat niet eens nodig vond.
Maar ik wel.

Regelmatig wordt ik aangesproken over het "duidelijke" karakter van mijn verhalen en columns op onze site. En dat zijn ze, ik zal de eerste zijn om dat toe te geven. Ik geloof in eerlijke emotie en die klinkt behoorlijk door in veel van mijn teksten. Dat doe ik om zoveel mogelijk lezers te bereiken en belangrijker om zoveel als mogelijk lezers te overtuigen.
Maar dat kan ik alleen rechtvaardigen als ik er ongemeen sterk op let, geen onwaarheden te schrijven. Om U geen leugens, verdraaiingen en manipulaties op de mouw te spelden.
U komt namelijk van tijd tot tijd advertenties van een politieke partij in Winterswijk tegen, die "dat aspect" al ruim voor hun rekening nemen. Wil ik geloofwaardig blijven, dan mag er geen twijfel bestaan aan het waarheidsgehalte van mijn beweringen. Van mij mag U alles wat ik schrijf vreselijk vinden, mag U het er totaal mee oneens zijn, maar U mag van mij niet kunnen twijfelen aan het waarheidsgehalte van de inhoud.
Vandaar mijn behoefte om deze onjuistheid, want dat was het, direct recht te zetten.

Mocht ik U in de komende maanden dus een "vrolijk Pasen" toewensen, of "bedanken voor die bloemen" dan doe ik dat dus niet vanuit een klerikale functie.
Beloofd!