Requiem van een fractievoorzitter.

 

Door Chris van den Bos

Nadat ik deze titel op heb geschreven, dringt het besef tot mij door dat de titel eigenlijk "Requiem voor een fractievoorzitter" zou moeten heten. Mijn requiem zou door een ander moeten worden geschreven.
Maar trouwe lezer van deze site, geheel in de traditie van diezelfde site, schrijven we dit zelf.
In mijn weblog schreef ik al dat de laatste dagen vol zaten met opbeurende reacties.
Dat maakt acceptatie van mijn stap gemakkelijker. Want moeilijk was het.
Voor mijn gevoel geef ik op. Gooi ik de handdoek in de ring. Loop ik weg.
Dat is zo tegen mijn karakter in. Dat "kraakt" zo erg, dat wilt U niet weten
Toch moest ik het doen.
Ik spreek altijd over "mijn" VVD. Dat zal ik blijven doen. Dat zit in het liberale bloed.
Daarom deed het in 2006 ook pijn dat de VVD op zo'n onterechte wijze zoveel kiezers kwijtraakte . Nu vind vaak iedereen die verliest het onterecht. Op zich zegt dat niets.

Mijn probleem zit dieper. Het zit in de schijnheiligheid waarmee alles in gebeurd. Het "wat zijn wij goed en wat zijn jullie slecht"verhaal. Het moddergooien als verkiezingpropaganda.
Na de verkiezingen is niets bewezen, bleek alles een propagandastunt, maar nooit is ook maar een syllabe daarvan toegegeven. Dat zit mij dwars.
Ik heb het dan meer over de manier waarop onze inwoners een rad voor de ogen is gedraaid. Daarmee is Winterswijks belang de grootste fractie geworden. Nergens anders mee.
Laten we gewoon samen even wat herinneringen ophalen.

• Weet U nog de advertentie waarin men keihard loog door te beweren dat de andere partijen na de verkiezingen niet met WB wilden praten? Wat bleek, vanaf dag 1 sprak iedereen wel met WB. Uiteraard nooit verontschuldigingen gehoord.
• Weet U nog de stellige beweringen over misleiding rond de keuze voor het gemeentekantoor. Na de verkiezingen is er veel gemeenschapsgeld uitgegeven aan onderzoeken om de onjuistheden aan te tonen. Niets kon worden aangetoond.
  Heeft U verontschuldigingen gehoord?
• Weet U nog, we hadden veel te veel ambtenaren. Nu hebben we er alleen maar meer en de laatste raadsvergadering vond WB zelfs, dat er snel meer moesten komen. Voelt U zich dan niet belazerd? Ik wel.
• Weet U nog dat hameren op "achterkamertjespolitiek door de gevestigde orde". Ik heb nog nooit zoveel beslotenheid meegemaakt als in deze periode met WB.
  Een bestuurslid van WB verdedigde tijdens een politiek cafe dat de gemeente als een bedrijf moest worden bestuurd. Openheid is dan in het begin helemaal niet nodig!
  Onvoorstelbare draaikonterij!
• Weet U nog de beloften om bij elk groot project eerst met de inwoners te zullen overleggen? Heeft U ze gezien bij het Hilgelo, de pakketovereenkomst, de Ekokathedraal noemt U maar op. Gelooft U nog wat beloofd is?
• Weet U nog de slogans over openheid en transparantie? Nu hebben we een wethouder die, als een journalist hem belt, alleen van 8 tot 5 blijkt te werken maar die er wel een eigen bedrijf op nahoudt waarvan niemand precies weet wat hij voor wie doet.
  En we hebben ook een fractievoorzitter die aan de ene kant beleid wil maken op het Nationaal Landschap en aan de andere kant als projectontwikkelaar Nationaal landschap er zijn brood aan verdiend.
  Dan ben je toch alleen maar met je eigen belang bezig. Zakkenvullen?

Ik stop er maar. Ik kan deze lijst net zolang maken als ik wil. Deze opsomming maakt mij alleen maar meer verdrietig over zoveel arrogantie, zoveel machtsmisbruik. Dat eigen belang, dat ronduit besodemieteren van U als inwoner gekoppeld aan het onfatsoenlijk gedrag van enkelen in de raad dat vreet aan je. Als je ziet hoe de arrogantie van de macht toeslaat, als je ziet dat het college niet kritisch wordt gevolgd, als je ziet dat eigen belang het algemeen belang verdringt, dan wil je uiteindelijk een gebaar maken. Laten zien dat je zelf anders bent.
Als je merkt dat sommigen alleen maar op de man spelen, alleen maar de boodschapper aanvallen, niet naar de boodschap luisteren, dan moet je een gebaar maken.
Als je ziet dat er alleen maar steeds meer werk "over de ambtelijke schutting" wordt gegooid waarna het ambtelijk apparaat de schuld krijgt als iets niet lukt, dan moet je een gebaar maken.
Als je ziet dat er van alles wordt geregeld om het eigen belang te dienen, dat de onzuiverheid en belangenverstrengeling toeslaan, dan moet je een gebaar maken.
Als je ziet dat de "voorgangers" worden beschuldigd van oppotten van geld, dat de wethouder van WB zichzelf zag als "Robin Hood" die dit geld wel eens naar de burger terug zou laten gaan. Waardoor we nu financieel bijna met de rug tegen de muur staan en straks scholen niet de nieuwbouw kunnen geven die ze nodig hebben. Dat wij een van de gemeentes zijn met de hoogste lasten, dan moet je een gebaar maken.
Maar kunt alleen maar verzet blijven bieden als het voldoende gesteund wordt. Als dat niet het geval is dan wordt je een soort "Don Quichotte" waar niemand meer naar luistert.
Dan moet je dus dat laatste gebaar wel maken.
Dat gebaar, dat heb ik nu gemaakt.
De leiding van WB heeft mij tijdens de verkiezingen een plucheplakker, een zakkenvuller, een onzuiver politicus genoemd.
Ik heb laten zien dat ik dat niet ben.

Dit terugtreden is het ultieme, dat een gekozen raadslid op zo'n moment nog kan doen.
Overdreven optimistisch over de impact daarvan, ben ik echt niet.
Morgen gaat het leven gewoon weer door. Nieuws van gisteren is morgen oud nieuws.
Maar ik heb wel een zuiver geweten. Ik heb altijd het hart op de tong gehad.
Alleen Uw belang, het algemeen belang, gediend.
Ik kan al mijn kiezers recht in de ogen kijken. Ik wel.