Rituele lijdensweg
Wat kunnen we iets eenvoudigs toch ingewikkeld maken. Neem de heisa over wel of niet verdoven voordat een dier geslacht wordt. Het lijkt zo logisch. Natuurlijk willen we het dierenleed, het lijden zoveel mogelijk beperken. Helemaal uitschakelen als dat kon, maar dat zal wel een utopie blijven.
We zijn omnivoren, we eten vlees. Dus slachten zal tot de dagelijkse praktijk blijven behoren.
Maar overal is vooruitgang. Vooral ook in de kennis die we verkrijgen over biologische processen. Over ons eigen lichaam en dat van andere levende wezens. We hebben de narcose uitgevonden en verder ontwikkeld. Gelukkig maar. Stelt U zich eens een operatie zonder verdoving voor. Onvoorstelbaar toch?
Dat idee is doorgevoerd naar wat we dieren aandoen. We spreken steeds meer over dierenwelzijn. We leggen dat ook in steeds meer voorschriften en wetten vast.
Maar dan gaan we praten over de praktijk van het onverdoofd slachten. Slachten door de halssnede.
Een mooi eufemisme voor de strot doorsnijden en langzaam doodbloeden. Pijn, stress en langzaam sterven. Waarom doen we dat in vredesnaam als het ook op een veel humanere manier kan?
Omdat enkele groepen mensen in ons land denken dat hun godsdienst dat voorschrijft?
Ik lees steeds meer dat daar helemaal geen teksten voor te vinden zijn in de Koran en de Thora.
Logisch ten tijde van het schrijven van deze boekwerken was het begrip verdoving geheel onbekend. Waarom luisteren we dan naar deze mensen. Waarom komt dat begrip godsdienstvrijheid er bij? Belachelijk. De bekende besnijdenis van jongetje’s doen we dat nu met of zonder verdoving?
Nee, we zijn alleen consequent heren als het ons zelf geen pijn doet?
In Nederland laten toch ook geen steniging toe omdat het in de Sharia voorkomt? Van een dief laten we de handen toch niet afhakken? Dat vinden we achterlijk. Wij hebben de verlichting gehad.
Waarom dan wel rekening houden met woestijntradities in ons moderne land. Ik kan er niet bij.
Ik kan er niet bij dat mensen die zich beschaafd noemen het nodig vinden om dieren onnodig te laten lijden. En ik kan er helemaal niet bij, dat Kamerleden daar überhaupt nog over moeten debatteren.
Voor mij is het simpel. Ik ben liberaal. Dat betekent dat mijn vrijheid ophoudt waar die van een ander begint. Dieren hebben niet dezelfde rechten als mensen. Logisch. Maar er bestaat wel dierenwelzijn.
M.a.w. als de vrijheid van mensen raakt aan dat dierenwelzijn, houdt dat eerste op. Dan kies ik er voor om dieren zo min mogelijk te laten lijden. Dat heet beschaving. Simpel toch?
En nu weet ik ook wel dat we alweer alleen maar praten over de zgn. aaibare dieren.
En weet ik ook wel dat ook verdoofd slachten nog allerlei ellende met zich brengt.
Maar ik hoor al die imams en rabbi’s altijd van alles beweren over de vrede en de liefde die van hun godsdienst uitgaat.
Schei dan eens uit met het verlangen van wreedheid voordat je vlees acceptabel vindt!
Breng die liefde dan ook eens in praktijk voor alles wat hun god geschapen heeft!
Maar bovenal, heren en dames in den Haag, luister gewoon naar de meerderheid van het Nederlandse volk en schaf die onzin van het rituele slachten af. Liefst vandaag nog!
Chris van den Bos
Reacties (3)
De laatste week is de discussie in de Kamer en in het land via kranten en uitzendingen fel en emotioneel gevoerd inzake het ritueel slachten.
De telegraaflezers zullen ongetwijfeld de sublieme columns hierover ( deel 1 en 2 ) van prof. Smalhout gelezen hebben. Minstens zo subliem
is de blog van ons eigen Statenlid en schrijver Chris van den Bos.
Ik ben het zeer met zijn prachtig stuk eens en het wrede betreft niet alleen het de strot doorsnijden maar ook de luchtpijp en het stikken in het eigen bloed; op youtube staan filmpjes over koeien die pas na 5 minuten of meer sterven na een onvoorstelbare lijdensweg. En inderdaad, nergens staat in de Thora of Koran iets over het ritueel slachten. In genesis 9 vers 3 en 4 staat alleen dat je geen vlees met zijn ziel, met bloed, zult eten en dat gaat over uitbloeden en niet over de marteling. In Gen. 22 staat het verhaal van Abraham en Izaäk en het bijna offeren van Izaäk maar niets over het ritueel slachten van het ram dat met zijn horens verward zat maar alleen over het offeren van de ram.
M.i. gaat het hier totaal niet over de vrijheid van religie maar over tradities die totaal niet meer van deze tijd anno 2011 zijn.
Diverse vormen van doden met knuppel of steen of speer van 4000 jaar terug of zelfs nog langer geleden werden vervangen door het mes, wellicht voor die tijd nog het meest vriendelijk.
Prachtig beschrijft Chris de liefde en vrede die van een religie hoort uit te gaan; Wil God eigenlijk wel deze barbaarse wreedheid t.o.v. Zijn schepselen ? Samen met Chris weet ik wel zeker van niet.
Wie hier voor is, sluit zijn of haar ogen voor het dierenleed dat deze onnodige manier van slachten met zich meebrengt en kijkt alleen maar hoe dit voorgeschreven is in eeuwen oude boeken die nog veel meer leed verkondigenen en rechtvaardigen.
Als verdediging wordt vaak gesteld dat de Youtube filmpjes over deze martel praktijken gemanupileerd en aan elkaar geplakt worden. Klaarblijkelijk is het dan niet zo erg.
Als er dan zo veel filmpjes zijn is een verbod op het onverdoofd ritueel slachten nog harder nodig.
In de Volkskrant van 7-7 2011 staat een rapport uit Wageningen opgesteld in opdracht van het ministerie van Landbouw ( ELI ), en door de Dienst Landbouwkundig Onderzoek ( DLO ).
Het rapport concludeert dat " bedwelmd " slachten minder dierenleed veroorzaakt dan koosjer slachten.
Dus zonder verdoving, met een snelle snee in de hals. In de volksmond noemt men dat " de strot doorsnijden ".