SP onderzoekt Hameland

door Chris van den Bos

De SP heb ik altijd een enigszins "vreemde" partij gevonden. Maar dan voornamelijk door de manier waarop de partij geleid wordt. Niet door de leden.
Een soort leiding die doet denken aan de donkerste dagen in het Oostblok, China, Cambodja.
Of noem nog maar eens wat ware arbeidersparadijzen op.

Afgelopen vrijdag werd ik weer eens in die mening gesterkt.

 

Het onderwerp was het onderzoek dat de SP, een week lang, had gedaan bij Hameland.
Het onderzoeksrapport werd in de kantine van Hameland Aalten gepubliceerd. Daar zat o.m. het SP tweede kamerlid Paul Lempens, waarmee ik in gesprek raakte. Wij hadden het o.m. over het feit dat de SP nog steeds niet lokaal in de Achterhoek meedeed aan de verkiezingen voor gemeenteraden. Zijn uitleg was dat het hoofdbestuur daar nog geen toestemming voor had gegeven. Vervolgens kwamen we daardoor op de grote invloed die het bestuur van de SP wil hebben op de politiek, versus het "zonder last of ruggespraak" volksvertegenwoordiger zijn.

Nou, zo  stelde hij, "daar dachten ze bij de SP toch heel anders over".
En dat is nou precies wat ik "een beetje eng" vind.
Enfin, de middag ging niet daarover maar over het rapport. Op zich was de onderliggende enquête, wat erg magertjes qua diepte van de vraagstelling. Daardoor kun je vraagtekens zetten bij het resultaat. Toch was het goed dat de SP de moeite had genomen en bleek er wel een tendens uit het onderzoek tevoorschijn te komen. Eens temeer werd aangetoond dat er binnen Hameland een behoorlijke onrust bestaat onder het personeel.

Op zich is die constatering niet verwonderlijk.
Financieel moet er veel gebeuren. Dat leidt tot allerlei reorganisaties. Die grijpen diep in en zouden in elk bedrijf tot onrust leiden.
Al helemaal bij Hameland met werknemers die soms, door hun handicap, toch al wat minder sterk in de schoenen staan. Hameland had, bij monde van de algemeen directeur, volledig de ruimte gegeven voor het onderzoek. Ook wilde men best meewerken aan een vervolg.
Dat is een te prijzen opstelling. Zo wordt je beter van een onderzoek en kun je de onrust beperken. Daarvoor complimenten aan de leiding van Hameland.

De vraag nu is natuurlijk wat er wordt gedaan met de conclusies. Er bleek een stevig wantrouwen uit t.o.v. management en dan met name t.o.v. de afdeling P&O. Hoe met die gevolgtrekking wordt omgegaan, zal bepalen of dit onderzoek op termijn helpt.
Minder was het met de bestuurlijke en politieke belangstelling. Alle DB, AB bestuurders, Collegeleden en raadsleden van de vijf deelnemende gemeentes waren door de SP uitgenodigd.

 

Weet U hoeveel daarvan aanwezig waren bij deze presentatie?

Ik zal U niet lang in spanning laten. Slechts één! Namelijk alleen ik, zei de gek.

Toen er dus, na de presentatie van het rapport voor de pauze, gesproken werd over "wat kunnen wij van de gemeentes verwachten", keek de hele zaal mijn, bescheiden, kant op.
Dat was een stevige uitdaging. Niet eentje die ik uit de weg ben gegaan, maar toch.
Waar waren al mijn collegae, waar waren al die wethouders?
Scharrig, scharrig, beste bestuurders en volksvertegenwoordigers.
Daar hadden we meer moeite kunnen doen voor de werknemers bij Hameland.

Temeer omdat in alle discussie die middag weer eens bleek hoe emotioneel dit soort zaken liggen. Van tijd tot tijd was een zakelijke discussie zelfs onmogelijk omdat de emotie de boventoon kreeg. Alle begrip daarvoor, maar daar hadden meer gemeentevertegenwoordigers bij moeten zijn.

 

Ik heb er zelf van geleerd, heb een aantal mensen leren kennen, heb wat goede "achteraf" gespreken kunnen voeren en wat achtergronden kunnen uitleggen.
Mijn gevoel dat Hameland een instituut is dat "wij gewoon niet kunnen missen" is die middag alleen maar sterker geworden. Als raadslid heb ik er de motivatie uitgehaald om mij nog energieker voor Hameland in te gaan zetten.
Dat is tenminste iets.