Vrije meningsuiting en de Holocaust
Deze dagen is de VVD regelmatig in het nieuws. De VVD vindt dat het ontkennen van de Holocaust niet langer strafbaar zou moeten zijn. "Schandelijk", vindt zowat iedereen die hier snel eigen garen bij wil spinnen.
Maar is die stelling waar het omging? En wat vinden wij, VVD'ers in Winterswijk, daar nu van?
Vrije meningsuiting bestaat of niet. Halve vrijheid bestaat niet. Dat is een simpel uitgangspunt.
Een vrije meningsuiting die alleen maar de "eigenmening" toestaat is onzin en prietpraat.
Dat zien we al te veel in het midden oosten en de overgebleven linkse dictaturen.
Nee, vrije meningsuiting is alleen echt, als het ook geldt voor de mening van de ander waar ik het toevallig helemaal niet mee eens ben. Die vrije meningsuiting geldt voor een ieder.
Maar heeft die vrijheid ook grenzen? Vaak wordt gehoord dat alles moet kunnen worden gezegd maar dat je niet altijd alles "moet willen zeggen". Dat klinkt sympathiek maar helpt niet echt.
Als we grenzen willen stellen aan die vrijheid dan zouden dat wettelijke grenzen moeten zijn. Grenzen die bestaan uit oproepen tot haat en geweld. Daar zou het ontkennen van bewezen feiten (ik besef dat dit een wankel pad is, want wat is bewezen?), bedoeld om te kwetsen bij kunnen horen.
Dat betekent dat godslastering bijvoorbeeld niet verboden is. Want, wat is daar bewezen aan?
Daar lag naar mijn mening ook de optiek van Mark Rutte. Hij wil dat Nederland niet in de ban komt van het plezieren van een intolerante islamitische minderheid. Daar heb ik begrip voor.
Maar toen de vraag gesteld werd: "Mijnheer Rutte betekend dit dan ook dat de Holocaust straffeloos ontkend mag worden?" reageerde Rutte mij iets te spontaan. Hij noemde dit "de bittere consequentie van dit principe".
Ik denk dat wij, liberalen, daar iets langer over na hadden moeten denken. Ik ben het met het principe van Mark Rutte eens.
Maar het moet eerst beter worden geanalyseerd, gedefinieerd en daarna vastgelegd.
Ik ben razend benieuwd, Hoe denkt U daar nu over?